ఓనమాలు (Onamaalu)

   " మనసు ఎగురుతున్నదో    హాయిని వెతుకుతున్నదో    బ్రతుకు నైజం ఎరుగ రానిదై    అల-అల-అల-అల   ఆ అలలన్నీ కడలికి పైపైనేగా   లోపల ఉండే చేపను వల చేరలేదుగా   ఆశలు మొత్తం మనసుకు పైపైనేగా   గుండెల్లోన  ఆనంద తాండవమేగా   అది తెలిసిందంటే ఆనందం నీదే (ఇష)   నిజమునకు ఉపాధులు అన్ని పడిలేచే కెరటములు.దేనినో అందుకోవాలంటూ తనమూలమును గుర్తించక పరుగులు తీస్తుంటాయి.   అది మనసు స్వభావము.  పుడుతది చేపలాగ  ఆశ    ఆ ఆశ  తిమింగలమవుతుందిర ఈశ   విచిత్రం  తిమింగలం  నీ వలలో పడినా  నువు మళ్ళీ చేపకేసి చూస్తావుర      చేప-జన్మ పరంపర     తిమింగలము-మోక్షము    పరమాత్మ నీకు మోక్షప్రాప్తి /తురీయమును అందించాలనుకుంటే కూడ ఓ మనసా నీవు జన్మలనే కోరుకుంటుంటావు.    అలలతో పడిలేచే సముద్రమే అందమైనదని భ్రమపడతావు.అలల రూపమును చూస్తూ మురిసిపోతావు కాని వానిలో దాగియున్న అంతర్యామి జలమును చూడలేవు.  ఉపాధి భేదములను గమనిస్తూ వానిలోని చైతన్యమును చూడలేక పోతున్నావు.   " "...

    "కిం గంగాబుంధి బింబితే అంబర మణౌ చాండాలవీధీ పయః    పూరేవమంతర్మస్తి కాంచనఘటీ మృత్కుంభయోవ2హ్ అంబరే    ప్రత్యక్ వస్తుని నిస్తరంగ సహజానంద అవబోధాంబుధౌ    విప్రోయం శ్వపచోయం ఇత్యపి మహాన్ "కోయం" విభేద భ్రమః."   పద విభజన     అంబరమణి-బింబితే గంగాంబుధి     అంబరమణి బింబితే చాండాల వీధీ పయః  అంబర మణి -సూర్యబింబము.   ఇక్కడ సూర్యునికి శుభ్ర-అశుభ్ర వ్యత్యాసములు లేవు.కనుకనే తన కిరనములను శుభ్రమైన గంగాజలములపై వ్యాపింపచేసినను,   అశుభ్రముగానున్నఛండాల వీధిజలములో వ్యాపింపచేసినను వాటి స్థితిచే ఏ మాత్రమును ప్రభావితము కావు.       అంబర పదమునకు ఆకాశమునకు అన్వయించుకుంటే ఆకాశము యొక్క ప్రతిబింబము మట్టికుండ యందైనాను/స్వర్ణకుంభమునందైనను వాటి లోహ ప్రభావమును స్వీకరించక ఒకే విధముగా ఉన్నట్లుగా పరమాత్మ చైతన్యము పరిమితముగా మారినప్పట్కిని అది అపరిమితమే.   మృత్ కుంభము-మట్టికుండ    పాత్రలలోనికి ప్రవేశించిన జలము పరిశుద్ధము.పాత్రలు జలమును ప్రభావితము చేయలేదు.  సూర్యకిరణములు-జలము చైతన్యమునకు ప్రతీకలుగాను,  ...

 " అన్నమయాత్ అనమయం అథవా చైతన్యమేవ చైతన్యాత్    "ద్విజవర" దూరీకర్తుం వాంఛసి కిం బ్రూహి గచ్ఛేతి"      అన్నది  పాఠము.  అన్నమయ-చైతన్యమయ/దృక్-దృశ్య వివేక సముపార్జనము పాఠ ఉద్దేశ్యము.  1.అన్నమయాత్ అన్నమయం   అద్ అను ధాతువు నుండి జనించిన పదము అన్నము.   మనము తినునది /మనలను తినునది.మయాత్-విభజింపబడి ఉండి ప్రకాశించునది.   భగవద్గీత సైతము పరమాత్మను ' అన్నమన్నాద ఏవచ " అని కీర్తిస్తుంది.అన్నము/అన్నమును భుజించువాడు ఆ చైతన్య స్వరూపుడు.  అద్ ధాతువు నుండి పరిణామము చెందిన అద్యతే అను పదము తినుట అను క్రియా సూచకమైతే,  అన్నము నుండి పుట్టి,  అన్నముతో పెరిగి,  అన్నములో లీనము చెందు ఉపాధి అన్నమయ శరీరము/క్షేత్రము.       ఉపాధులు ఆకారములలో,వృత్తులలో,వేషభాషలలో,ఆహార వ్యవహారములలో భిన్నముగా కనపడుతుంటాయి.  ఈవిషయమునే రుద్ర చమకము,  "కృష్ట పచ్యంచమే-అకృష్ట పచ్యంచమే ' అంటూ దున్న్న క్షత్రము/దున్నని క్షేత్రము అంటు సంకేతిస్తాయి.అజ్ఞానమనే కలుపును తీసివేస్తే క్షత్రజ్ఞుడు కనపడతాడు/వినబడతాడు.  కాని స్థితి స్వానుభవముతో తెలుసుకోవ...

 " అన్నమయాత్ అన్నమయం అథవా చైతన్యం ఏవ చైతన్యాత్   'ద్విజవర! "దూరీకర్తుం వాంఛసి కిం ? బ్రూహి గఛ్చేతి."   పద విభజనము  కిం/-ఎందులకు  గఛ్చేతి బ్రూహి-తొలగమని పలుకుచున్నావు?  కిం-ఎందులకు/దేనిని  వాంఛసి-దేనినికోరుకుని  గఛ్చేతి బ్రూహి/-దేనినికోరుకుని నన్ను తొలగుమంటున్నావు?  నీవు సామాన్యుడివికాదు  ద్విజులలో శ్రేష్ఠుడివి/ద్విజవర    కింబ్రూహి గఛ్చేతి-ఎందుకు తొలగుమంటున్నావు నన్ను.   నేను ఛండాలుడుని.కనుక ఒక సందేహము.   అథవా -నేను తొలుగుదామని అనుకున్నానే అనుకో,అప్పుడు  ఏవ గచ్ఛతి దేనిని తొలగించాలి నేను  1.ఏవ అన్నమయ-అన్నమయ ఉపాధిని తొలగించమంటావా/        లేక  2.ఏవ చైతన్య మయ -ఉపాధిలో దాగియున్న ఉనికిని తొలగుమంటున్నావా?   కిం గఛ్చేతి బ్రూహి?    సర్వం  శివమయం జగత్.  ఏక బిల్వం శివార్పణం.

  "సత్యాచార్యస్య గమనే 'కదాచిత్" ముక్తిదాయకం   కాశీక్షేత్రం ప్రతి సహ గౌర్యా మార్గేతు శంకరం."   ఇది పాఠము.  ద్వంద్వము నిర్ద్వందమని గ్రహించగలుగుట మనీషా.   పై  వాక్యములలోని పదములు,  1.గౌరీశంకరులు  2.కాశీక్షేత్రము  మనము విచారణను,"ఆచారస్య/సత్యాచార్యస్య" అన్న పదముతో ప్రారంభిద్దాము.  ఒకరు కాలడి శంకరులు-ఆచారస్య  ఒకరు ఉపాధి-మరొకరు ఉనికి  ఒకరు ద్వైతి-మరొకరు అద్వైతి  ఒకరు ప్రకటిత చండాలుడు-మరొకరు పండిత బ్రాహ్మణుడు    ఇద్దరు శంకర నామముతోవ్యవహరింపబడుతున్నారు. 2.కాశీ క్షేత్రము      రెండును ప్రకాశ సంకేతములే అయినప్పటికిని   ఒకటి క్షత్రము-మరొకటి హృదయము   ఒకటి ఉపాధినీనుగ్రహించునది -మరొకటి ఉనికిని అర్థముచేయించునది     3.కదాచిత్      ఒకానొకప్పుడు-కాలమునకు ప్రతీక  ఒకటి శాశ్వతము-మరొకటి అశాశ్వతము  ఒకటి భ్రమణము-మరొకటి నిశ్చలము/అమరము  4.మార్గము-ప్రతిమార్గము     గమ్యమునకు చేర్చు గమనమును అనుసంధానము చేయునది.   ఒకటి కాశీక్షేత్ర వీధి మార్గము-మరొకటి పరమాత్మను అం...

   "సత్యాచార్యస్య గమనే 'కదాచిత్" ముక్తిదాయకం   కాశీక్షేత్రం ప్రతి సహ గౌర్యా మార్గేతు శంకరం."   పద విభజనము   కదాచిత్-ఒకసారి,ముక్తిదాయకం+కాశీక్షత్రం-అవిముక్తమైన /మోక్షపురి యైన కాశీక్షత్ర,   మార్గే-వీధులలోని మార్గము నందు,(పరిమిత ఆలోచనలు/అవగాహనము కల హృదయక్షత్ర /మనస్సు యొక్క ఆలోచనలకు   'శం"  కరోతి ఇతి శంకరం శుభములను చేకూర్చే విలక్షణనామము కల శంకరుడు     సహగౌర్యా-గౌరీదేవినితో కూడి (ప్రకాశము/తెలుపువర్ణము-శుద్ధసత్వమును)    ప్రతి-ఎదురుపడ్దాడు   మన జగద్గురువులకు.

    " బ్రహ్మమొక్కటే పరబ్రహ్మమొక్కటే     తందనాన భళా తందనాన"     పరమాత్మ తత్త్వమును ప్రపంచమునకు సులభముగా అర్థమగుటకు/ఆనందించుటకు సులభమార్గముగా అనుగ్రహించిన పరమేశ్వర లీలా విశేషమే 'మనీషా పంచకమను" స్తోత్ర రాజము.    ఈ స్తోత్ర ఆవిర్భావమునకు కాశీక్షత్రము లోని మార్గము వేదికగా మారినది వాచ్యపరముగా.     కాశీపంచక స్తోత్రములో తెలియచేసినట్లు శరీరమనే కాశిలో/ప్రకాశమునకు అడ్డుగా నున్న చీకట్లు తొలగించబడినవి స్తోత్ర ఫలితముగా. ద్    జీవాత్మ-పరమాత్మ సంవాదము ఏ  మాత్రము వివాదములేని చిత్సత్ వివరణము.  సకల జీవులకు సంకేతముగా జగద్గురువులు-సకల జీవులకు సంస్కరణముగా జగత్పాలకుల మధ్యన జరిగిన సంభాషణా చాతుర్యము.  " నమశ్శ్వభ్యః శ్వపతిభ్యశ్చ వో నమః " రుద్రనమకము.  విలాసముగా వివిధరూపములను ధరించు విశ్వేశ్వరుడు ,  శ్వభ్యః-కుక్కలరూపముగాను,  స్వపతిభ్యః-కుక్కలపాలకుని రూపముగాను,సర్వమంగళతో,నాలుగు కుక్కలను నడిపిస్తూ,క్షత్రపాలకుడైన కాలభైరవుని సంకేతిస్తూ,సాక్షాత్కరించాడు కాశీవీధుల మార్గములో.   అవి బాహ్యమునకు/ఆంతర్యమునకు చాలా ఇరుకుగా కనిపిం...